Dla Rodziców

Poniżej zamieszczamy informacje o produkcie ubezpieczeniowym następstw nieszczęśliwych wypadków dzieci, młodzieży, osób uczących się oraz personelu w placówkach oświatowych.

 

Skan_20181001 (2)
Skan_20181001

Trudny okres dojrzewania. Rozmowa z nastolatkiem

    Dojrzewanie to okres intensywnego wzrostu i przemian w organizmie. Hormony "buzują", wpływając na zmienność nastrojów i większą drażliwość. Poza tym dorastające dziecko chciałoby mieć więcej wolności i zaufania. Chce być poważnie traktowane. Tymczasem my, rodzice, coraz więcej od niego wymagamy, stosujemy coraz więcej zakazów i obciążamy je nowymi obowiązkami. Dlatego rodzi się bunt. Będzie przybierał na sile, jeśli nie okażemy dziecku zrozumienia. Nastoletnie dziecko czuje swoją odrębność i chce ją zaznaczyć. Zaczyna od tego, co najłatwiejsze. Odmienny ubiór, fryzura na irokeza, kolczyk w nosie, tatuaż, mroczny wystrój pokoju itp. mają podkreślić jego indywidualność, zakomunikować oddzielenie się od rodziców. Wyglądem i zachowaniem nastolatek krzyczy: "Hej, staję się dorosły, mam swoje zdanie, swoje potrzeby i problemy. W moim życiu dzieje się tak wiele, trudno mi sobie z tym wszystkim poradzić...". Okres dojrzewania nastolatka to trudny czas dla rodziny.  Ten trudny czas można przetrwać, trzeba tylko wiedzieć jak.


Ważne:

• Najpierw wysłuchaj. Pozwól mu przedstawić swój punkt widzenia.

• Nie przerywaj komentarzami. Zadawaj pytania. Jeśli widzisz, że dziecko ma problem z odpowiedzią, nie nalegaj. Może za kilka minut będzie gotowe ci odpowiedzieć. Naciskając, tylko je zniechęcisz.

• Nie musisz się zgadzać z tym, co nastolatek mówi, ani ulegać wszystkim jego prośbom i naciskom. Nie pozwól, by tobą manipulował. Ale pamiętaj o argumentach. Unikaj słów: "Zabraniam ci i koniec".

• Nie podnoś głosu. Rozmawiaj spokojnie. "Rozumiem cię, ale...", "Podobają mi się twoje argumenty, jednak mnie nie przekonałeś, wrócimy do tej rozmowy za rok".

• Jeśli czegoś dziecku zabraniasz, uzasadnij dlaczego. Przyznaj: "Martwię się o ciebie. Nie chce cię puścić na ten koncert, bo nie jestem w stanie zapobiec temu, co może cię tam spotkać". Dziecko poczuje, że się o nie troszczysz. Może zaproponuj, że je na ten koncert zawieziesz i odbierzesz.

• Zadziw trochę swoje dziecko, zaskocz. Potraktuj problem z humorem. Rozładuj napięcie, niech dziecko wie, że ma fajnego rodzica.

• Nie mów: "Ja w twoim wieku, to...", ani "Mnie było gorzej, ty masz wszystko" - to na nic. Lepiej zabierz dziecko na zakupy, pokaż, ile coś kosztuje i jak długo trzeba na to pracować.

• Nie wygłaszaj wykładów ani nie zwracaj się jak do malucha. Traktuj dziecko jak partnera. Tłumacz w sposób prosty, zrozumiały.

Grażyna Grudzińska, http://www.poradnikzdrowie.pl/psychologia/wychowanie/nastolatek-na-wojennej-sciezce-czyli-trudny-okres-dojrzewania_34593.html, 20.01.2017


 

Co należy wiedzieć i co należy robić, aby chronić dziecko przed narkotykami

     

   Narkotyki mogą (choć nie powinny) być dostępne wszędzie: w szkole, na ulicy, w dyskotece. Wcześniej czy później kontakt z nimi może się przydarzyć każdemu dziecku, także Twojemu. Stanowią realne niebezpieczeństwo, nawet jeśli dziś myślisz sobie: „Mój syn, moja córka nigdy tego nie zrobi...”. Powinieneś jednak zdawać sobie sprawę, że wiele zależy od Ciebie. To właśnie Ty możesz mieć ogromny wpływ na to, czy Twoje dziecko sięgnie po środki odurzające.

Co powinieneś wiedzieć ?

    Często dzieci wiedzą na temat narkotyków dużo więcej od nas, rodziców. Przeważnie jednak ich informacje wynikają z mitów krążących wśród młodzieży i nie są prawdziwe. Jeśli chcesz być dla dziecka autorytetem i partnerem podczas rozmów na ten temat, powinieneś:

• wykazać się rzetelną wiedzą na temat środków odurzających, aby umieć obalić fałszywe przekonania, jakie Twoje dziecko posiada na temat narkotyków;                                                          

  • nauczyć się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze, wskazujące na zażywanie środków odurzających.

   Podstawowe informacje dotyczące tego, jak zapobiegać uzależnieniom, jak rozpoznać, że dziecko sięgnęło po narkotyki i co zrobić w takiej sytuacji, znajdziesz w tej ściągawce, warto też przeczytać:

• Ruth Maxwell "Dzieci, Alkohol, Narkotyki",                                                                                     

 • Dimoff, S Carper "Jak rozpoznać, czy dziecko sięga po narkotyki",                                                                                           

  • Marzena Pasek "Narkotyki? Na pewno nie moje dziecko".

 

 Co można zrobić, aby zapobiegać?

Dbaj o dobry kontakt z dzieckiem. Powinieneś jak najczęściej:                                                          

• okazywać dziecku ciepło i czułość;                                                                                                    

 • rozmawiać, nie unikać trudnych tematów;                                                                                         

• słuchać uważnie i nie lekceważyć jego problemów, służyć radą;                                                                          

 • nie oceniać i nie porównywać z innymi;                                                                                                         

• nie wyśmiewać, nie krytykować, nie stawiać zbyt wysokich wymagań;                                                       

• doceniać starania i chwalić postępy;                                                                                                   

• pomagać uwierzyć w siebie, uczyć podstawowych wartości;                                                             

• poznawać przyjaciół swojego dziecka;                                                                                                

• zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi Twoje dziecko;                                                                         

• wyrażać zdecydowanie negatywną postawę wobec narkotyków.

 

Sygnały ostrzegawcze, czyli na co należy zwrócić uwagę

      Pierwsze próby z narkotykami dziecko zwykle starannie ukrywa przed dorosłymi. Wszelkie niepokojące zmiany będzie Ci na pewno łatwiej zauważyć, jeśli masz z dzieckiem dobry kontakt, wiele ze sobą rozmawiacie i dużo czasu spędzacie razem. Pamiętaj jednak, że niektóre zachowania       i postawy mogą mieć inne przyczyny, takie jak kłopoty szkolne lub rodzinne, zranione uczucia, niepowodzenia w kontaktach z rówieśnikami i wiele innych, które należy traktować równie poważnie i starać się pomóc dziecku je rozwiązać.

 

Zmiany w zachowaniu

 

• nagłe zmiany nastroju i aktywności, okresy wzmożonego ożywienia przeplatane ze zmęczeniem i ospałością;

• nadmierny apetyt lub brak apetytu;

• spadek zainteresowań ulubionymi zajęciami;

• pogorszenie się ocen, wagary, konflikty z nauczycielami;

• izolowanie się od innych domowników, zamykanie się w pokoju, niechęć do rozmów;

• częste wietrzenie pokoju, używanie kadzidełek i odświeżaczy powietrza;

• wypowiedzi zawierające pozytywny stosunek do narkotyków;

• bunt, łamanie ustalonych zasad, napady złości, agresja;

• nagła zmiana grona przyjaciół na innych, zwłaszcza na starszych od siebie;

• niewytłumaczone spóźnienia, późne powroty lub też noce poza domem;

• kłamstwa, wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu;

• tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne, nagłe wyjścia.

 

Zmiany w wyglądzie zewnętrznym

 

• nowy styl ubierania;

• spadek ciężaru ciała, częste przeziębienia, przewlekły katar, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia pamięci oraz toku myślenia;

• przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice;

• bełkotliwa, niewyraźna mowa;

• słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów;

• ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie, "gęsia skórka";

• brak zainteresowania swoim wyglądem.

 

Narkotyki lub przybory do ich używania

 

• fifki, fajki, bibułki papierosowe;

• małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletkami, kryształkami lub suszem;

• kawałki opalonej folii aluminiowej;

• białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorami;

• leki bez recept;

• tuby, słoiki, foliowe torby z klejem;

• igły, strzykawki.

Im głębsza faza uzależnienia, tym objawy choroby są bardziej widoczne, wynikają z utraty kontroli nad braniem środków odurzających. Wzrasta ryzyko przedawkowania i śmierci.

 

Co zrobić, gdy dziecko ma już za sobą pierwszy kontakt z narkotykami?

 

   Może się zdarzyć, że mimo Twoich najlepszych starań, uwagi i znajomości problemu, Twoje dziecko sięgnie po narkotyki. Nie możesz wtedy:

 

• wpadać w panikę i przeprowadzać zasadniczych rozmów z dzieckiem, kiedy jest ono pod wpływem środka odurzającego;

• udawać, że to nie prawda, nie wierzyć w przedstawione fakty, bezgranicznie ufać dziecku;

• usprawiedliwiać dziecka, szukając winy w sobie lub np. złym towarzystwie;

• wierzyć zapewnieniom dziecka, że ma kontrolę nad narkotykami i, że samo sobie poradzi z tym problemem;

• nadmiernie ochraniać dziecka przed konsekwencjami używania narkotyków, np. pisać usprawiedliwień nieobecności w szkole spowodowanych złym samopoczuciem po zażyciu środków odurzających, spłacać długów dziecka;

• poddawać się! 

 

Musisz koniecznie

 

• wysłuchać dziecko i spokojnie z nim porozmawiać;

• zastanowić się, dlaczego dziecko sięga po narkotyki, czy powody nie są związane z sytuacją  w waszej rodzinie - jeśli tak pomyśl, co można zmienić;

• działać! - nie liczyć na to, że problem sam się rozwiąże, szukać pomocy specjalistów;

• wspólnie ze specjalistą i z dzieckiem ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać;

• stosować zasadę "ograniczonego zaufania" - starać się zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi Twoje dziecko.

 

To trudny problem dla całej rodziny, dlatego szukaj pomocy także dla siebie i bliskich. Skorzystajcie z pomocy terapeuty, a także z doświadczeń innych rodzin, które miały podobne problemy.

 

Narkotyki i prawo

 

   Łamanie prawa przez dziecko biorące narkotyki związane bywa zwykle ze zdobywaniem pieniędzy. Mogą więc zdarzać się kradzieże, wynoszenie z domu wartościowych rzeczy, handel narkotykami, a także bójki i prostytucja. Może zdarzyć się również, że Twoje dziecko samo nie zażywa narkotyków, a jedynie handluje nimi dla chęci zysku. Powinno Cię zaniepokoić, jeśli zauważysz, że posiada pieniądze z niewiadomego źródła, kupuje nowe, czasem drogie rzeczy, prowadzi niejasne interesy z kolegami.

 

Gdzie szukać pomocy ?

    Zawsze możesz najpierw zadzwonić do telefonu zaufania, który działa na Twoim terenie. Jest to wygodna forma uzyskania informacji. Możesz zachować anonimowość i zadzwonić o dowolnej porze. Telefon zaufania czynny jest całą dobę. Numer telefonu: Ogólnopolski Telefon Zaufania Narkotyki  – Narkomania 801 199 990. Telefon zaufania oferuje profesjonalną pomoc w zakresie informacji, porad, wsparcia psychologicznego dla osób uzależnionych od narkotyków; osób okazjonalnie używających narkotyków; rodziców i przyjaciół osób używających narkotyków; pedagogów, nauczycieli, wychowawców; wszystkich innych osób zainteresowanych tym problemem. 

 

   Możesz szukać specjalistycznej pomocy w  Ośrodku Leczenia Uzależnień MONAR w Ostrołęce ul. Inwalidów Wojennych 21 monar-oka@wp.pl

Kontakt: 29 764 39 70

Kontakt rodziców z pacjentami: 515 874 709

      Istnieje także wiele stowarzyszeń i fundacji zajmujących się problematyką narkomanii. 800-12-02-89 Stowarzyszenie KARAN (pomoc związana z narkotykami). Prowadzą one działalność  w zakresie edukacji, profilaktyki oraz rehabilitacji osób uzależnionych od narkotyków. W ich placówkach terapeuci udzielą wszelkich informacji, konsultacji i porad, pomogą załatwić leczenie  i ośrodek dla osoby uzależnionej. W ramach działalności profilaktycznej prowadzą kluby i świetlice dla dzieci i młodzieży, gdzie można znaleźć pomoc psychologiczną i ofertę ciekawych form spędzenia wolnego czasu.

http://www.ptzn.org.pl/n_drodzicow.html, 20.01.2017


 
 

 

Instytucje udzielające pomocy w  trudnych sytuacjach

 

800 12 02 26 - Policyjny Telefon Zaufania (bezpłatny)

800 12 00 02 – "Niebieska Linia" Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie (bezpłatny)

 

I. Pomoc dla dzieci krzywdzonych fizycznie lub psychicznie

 

Województwo mazowieckie

Terenowy Komitet Ochrony Praw Dziecka

ul. Plac Bema 11

07-400 Ostrołęka

tel. (29) 764 65 46

Ośrodek Interwencji Kryzysowej

0-800-24-25-26

ul. Wolskiego 4

09-400 Płock

tel. (24) 268 65 58 i 59, 60

Punkt Informacyjno-Konsultacyjny dla Ofiar Przemocy Domowej

ul. Kościuszki 3

05-500 Piaseczno

tel.(22) 756 72 63

Komitet Ochrony Praw Dziecka

ul. Hoża 27/5

00-521 Warszawa

Tel. (22) 626 94 19

,,Niebieska Linia”

800-12-00-02

pon.-sob. 10.00-22.00

nr płatny: (22) 666 00 60

tel. (22) 666 10 36

ul. Szczotkarska 48a

01-382 Warszawa

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

ul. Katowicka 31

03-932 Warszawa

tel. (22) 616 02 68

Centrum Dziecka i Rodziny

ul. Walecznych 59

03-926 Warszawa

tel. (22) 616 02 68, 616 03 14

Ośrodek Pomocy Dziecku i Rodzinie - ,, POCIECHA

ul. Atutowa 13

03-126 Warszawa-Białołęka

tel. (22) 614 60 43

Województwo podlaskie

Młodzieżowy Ośrodek Terapii i Readaptacji - ,,ETAP”

ul. Włókiennicza 7

14-464 Białystok

tel. (85) 744 52 24

Ośrodek Interwencji Kryzysowej

ul. Włókiennicza 7

15-464 Białystok

tel. (85) 744 50 27

II. Pomoc w leczeniu uzależnień

Województwo mazowieckie

Narkotyki. Narkomania. Ogólnopolski Telefon Zaufania

tel. 801 19 99 90

Ośrodek Terapii Alkoholu i  Współuzależnień

06-200 Maków Mazowiecki

tel. (29) 717 11 23 wew. 368

Przychodnia Terapii Uzależnień i Współuzależnień 

ul. Okrzei 8

07-300 Ostrów Mazowiecki

tel. (29) 746 23 67

Punkt Profilaktyczno-Rehabilitacyjny dla Uzależnionych i Współuzależnionych  od Narkotyków

ul. Kilińskiego 40

08-110 Siedlce

tel. (25) 644 93 52

Ośrodek Leczenia Uzależnień MONAR

ul. Inwalidów Wojennych 21

07-410 Ostrołęka

tel. (29) 764 39 70,  515 874 709

Rodzinna Poradnia Profilaktyki i Terapii Uzależnień ,,MONAR”

uL. Hoża 57

00-681 Warszawa

Tel. (22) 621 13 59, 621 22 33

e-mail: poradnia.monar@wp.pl

www.monar.org

Poradnia Uzależnień dla Dorosłych Stowarzyszenia ,,ELEUTERIA”

ul. Dzielna 7

00-154 Warszawa 

Tel. (022)831 78 43

Towarzystwo Rodzin i Przyjaciół Dzieci Uzależnionych ,,Powrót z U”

ul. Puławska 120/124

02-620 Warszawa

tel. (22) 844 44 49

infolinia 801 10 96 96

e-mail: powrotzu@idn.org.pl

www.idn.org.pl/u

Centrum Interwencji Kryzysowej ,,KARAN” Poradnia Rodzinna

ul. Grodzieńska 65

03-750 Warszawa

tel. (22) 618 65 97

infolinia  800-12-02-89

e-mail: karan@karan.pl

www.karan.pl

Ośrodek Profilaktyki Uzależnień

ul. Chmielna 10A/21

00-020 Warszawa

tel. (22) 827 22 43, 828 26 73

e-mail: tznbiuro@wa.home.pl

www.tzn.org.pl

Ośrodek Dziennej Terapii Uzależnień

Stowarzyszenie na Rzecz Młodzieży Polskiej ,,ORDO EX CHAO’’

ul. Mazowiecka 12

00-048 Warszawa

tel. (22) 826 62 34

Centrum Psychologicznej Pomocy Rodzinie

ul. Noakowskiego 16 m. 1

00-666 Warszawa

tel. (22) 621 33 71

e-mail: wspolna@elektron.pl

Ośrodek Profilaktyki, Edukacji i Terapii Uzależnień ,,OLCHA’’

ul. Oleandrów 5 m. 8

00-629 Warszawa

tel. (22) 825 00 45

e-mail: olcha@polbox.com

Województwo podlaskie

Stowarzyszenie ,,MONAR” Punkt Konsultacyjny

ul. Ordonówny 3

15-750 Białystok

tel. (85) 651 65 64

Punkt Interwencyjno-Poradniczy dla Dzieci i Młodzieży ,,Dom Powrotu’’

ul. Klepacka 6 lokal P1

15-634 Białystok

tel. (85) 652 59 06

III. Pomoc w nadpobudliwości psychoruchowej

Województwo mazowieckie

Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Nadpobudliwym ,,PONAD’’

ul. Batorego 12

05-510 Konstancin

Centrum Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej

ul. Plac Konstytucji 3 lok.94

00-647 Warszawa

tel.(22) 621 96 83

e-mail: centrum@ctb.pl

Anonimowa Poradnia Nadpobudliwości dla Dzieci, Młodzieży i ich Rodziców oraz Osób Dorosłych

ul. Umińskiego 4

03-984 Warszawa

tel. (22) 673 27 62, 613 79 38

porady płatne

Poradnia Nadpobudliwości Psychoruchowej

ul. Marszałkowska 24

00-576 Warszawa 

Stowarzyszenie ,,OPTA’’

ul. Hoża 50 lok.61

00-682 Warszawa

tel. (22) 424 09 89

e-mail: biuro@opta.org.pl

IV. Zaburzenia emocjonalne i psychiczne

Województwo mazowieckie

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

ul. Katowicka 31

03-932 Warszawa

tel. (22) 616 02 68

e-mail: redakcja@fdn.pl

Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie ,,Niebieska Linia’’

ul. Szczotkarska 48a

01-382 Warszawa

tel. (22) 666 05 59

e-mail: nl@box43.onet.pl

AKMED - Centrum Konsultacyjne

ul. Mokotowska 6a, 2 piętro

00-641 Warszawa

tel. (22) 813 90 40, 825 33 33

ADESTE- Warszawswkie Centrum Psychoterapii

ul. Filtrowa 83 lok.16

02-055 Warszawa

tel.(22) 822 04 99

Poradnia Anonimowa dla Dzieci, Młodzieży i ich Rodziców oraz Osób Dorosłych

ul. Umińskiego 4

03-984 Warszawa

tel. (22) 673 27 62, 613 79 38

e-mail: marek_zawadzki@poczta.onet.pl

Województwo podlaskie

Poradnia Psychologiczna dla Dzieci i Młodzieży

ul. Żurawia 14

15-540 Białystok

tel. (85) 743 40 44

Poradnia Leczenia Nerwic

ul. Włościańska 101

15-199 Białystok

tel. (85) 675 58 47

V. Pomoc w przezwyciężaniu trudności w nauce

Województwo mazowieckie

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna

ul. Dzieci Polskich 5

07-430 Myszyniec

tel. (29) 772 11 32

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna

ul. Oświatowa 1

07-410 Ostrołęka

tel. (29) 760 06 72

  Oddział Polskiego Towarzystwa Dysleksji, Oddział Terenowy nr 24

ul. Oświatowa 1

07-410 Ostrołęka

tel. (29) 760 45 36

Województwo podlaskie

Oddział Polskiego Towarzystwa Dysleksji, Oddział Terenowy nr 39

ul. Szosa Zamborska 1/27

18-400 Łomża

tel. (86) 216 44 01